تاریخچه لوله های فولادی سیاه
ویلیام ماردوک دستیابی به موفقیت در فرآیند مدرن جوشکاری لوله رسید در سال ۱۸۱۵ او یک سیستم لامپ سوختن زغال سنگ را اختراع کرد و می خواست آن را در دسترس همه لندن قرار دهد. با استفاده از بشکه از تفنگ های دور ریخته شده ، او یک لوله مداوم تشکیل داد که گاز ذغال سنگ را به لامپ ها منتقل می کند. در سال ۱۸۲۴ جیمز راسل روش ساخت لوله های فلزی را که سریع و ارزان بود ، ثبت کرد. اود انتهای قطعات آهن مسطح به هم پیوسته بود را متصل کردتا یک لوله بسازد و سپس اتصالات را با حرارت جوش داد. در سال ۱۸۲۵ ،مبنای ساخت لوله های مدرن كوملیوس وایتهاوس روند “جوش با لب” را توسعه داد ،
توسعه لوله های فولادی سیاه
روش وایتهاوس در سال ۱۹۱۱ توسط جان مون بهبود یافت. تکنیک وی به تولید کنندگان امکان ایجاد جریان مداوم از لوله را می دهد. او ماشین آلات ساخت که از تکنیک خود استفاده کرد و بسیاری از کارخانه های تولیدی آن را تصویب کردند. سپس نیاز به لوله های فلزی بدون درز ایجاد شد. لوله یکپارچه در ابتدا با حفر سوراخ در وسط یک استوانه شکل گرفت. با این حال ، حفر سوراخ با دقت لازم برای اطمینان از یکنواختی در ضخامت دیواره دشوار بود. پیشرفت در سال ۱۸۸۸ با ریختن شمش در اطراف هسته ضد حریقآجری باعث راندمان بیشتر شد. پس از خنک شدن ، آجر برداشته شد و یک سوراخ در وسط باقی مانده است.
ساخت و تولید لوله سیاه چگونه است؟
تولید این محصول بسیار جالب است و از فرآیند ورق نورد گرم استفاده می شود. هم چنین کنترل کیفیت این لوله با استفاده از استاندارد بسیار معتبر DIN2440 سنجیده می شود و همین عامل نشان می دهد که این لوله از کیفیت بسیار بالایی برخوردار است زیرا اگر از این استاندارد رد شود بدون شک وارد چرخه مصرف نمی گردد.
برای تولید لوله سیاه ابتدا ورق نورد گرم را به حالت شکل لوله فرم دهی می کنند. پس از این کار نوبت به جوش کار درزهای مربوط به لوله می رسد و بلافاصله بعد از اتمام فرآیند جوشکاری، اضافات مربوطه توسط وسیله به اسم تیغچه برداشته می شود.
در نهایت برای این که لوله سیاه تولید شده وارد صنایع شود به اندازه ای که دلخواه کارفرمایان است برش داده می شود و همان طور که مستحضر هستید در صنایع مختلف به اندازه های مختلفی از لوله سیاه نیازمندیم.
